Bir bardak, terlemiş ağırlaşmış.
Bir akşam; sonrası, (iki sanye sessizlik)… bitmese keşke denilesi bir yol, oysa o yol, ve fotoğraf karesinde olamamak...tek insan olmak, selenin üstünde. Baykuş gibi süzülmek, uğursuz diye yaftalanmasına rağmen. Uğuru umursamadan. Gecenin gizemine katkıda bulunmak.
Belki konuşmadan Sana eşlik ettiği için, belki yüzündeki çizgilerinden hüzünlü ve gizemli gelir bana, belki de makyajı beni heyecanladırır, etraftaki ağaçlar, belki de zarifçe kıvrıldığı için. Belki de dolunay'ın etkisidir beni sarhoş eden. Belki de sadece çocuk olabildiğim için, belki de benimle yol aldığı için asla vazgeçmeden.
Kim bilir?
Kim bilir?
Huzur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder